نکته ظریفی که از چشم طراح صحنه و کارگردان «برتا، داستان یک اسلحه» پنهان ماند | امیر‌علی با پژو پلاک لیزری در سال 1380

طرح از :شبنم رضوانی

سال 1378 طرح تعویض پلاک‌ها و جایگزین شدن پلاک‌های لیزری برای نصب روی خودرها تصویب شد و با آغاز دهه هشتاد اجرای طرح آغاز و از سال 1384 پلاک‌های جدید روی خودروها نشست، در سریال «برتا، داستان یک اسلحه» قصه امیر علی و درگیری‌اش با ماجراهای واکسن‌های آلوده طبق زیرنویس مندرج در قسمت اول در سال 1380 آغاز می‌شود، در این سال هنوز پلاک قدیمی روی خودرها نصب بود در حالیکه خودرو امیر علی و دیگر خودرهای حاضر در صحنه را با پلاک‌های لیزری می‌بینیم، مروری گذری بر فیلم‌ها وسریال‌هایی که در حد فاصل سال 1380 تا 1383 نشان می‌دهد که تمامی خودروهای حاضر در صحنه دارای پلاک قدیمی هستند و کارگردان و طراح صحنه سریال در این زمینه بهترین بک لینک دچار اشتباه شده‌اند.

به گزارش فیلم‌نیوز، سریال «برتا، داستان یک اسلحه» از جمله سریال‌های خوبی است که در حال حاضر در شبکه خانگی منتشر می‌شود، سریالی که تلاش دارد در روایت قصه‌اش به جزییات توجه کند، اما با این وجود کارگردان و طراح صحنه در قسمت‌های اخیر گاف کوچکی داده‌اند و آن عدم توجه به پلاک‌های خودروهای موجود در سکانس‌های فلاش‌بک است.

در این سکانس‌ها طبق زیرنویس مندرج در قسمت اول داستان در سال 1380 اتفاق می‌افتد، در این سال هنوز طرح تعویض پلاک‌ها اجرایی نشده بود و خودروها همچنان همان پلاک‌های قدیمی را داشتند. در واقع از سال 1384یعنی چهار سال بعد از وقوع داستان در سریال «برتا، داستان یک اسلحله» طرح تعویض پلاک‌ها اجرایی می‌شود.

حتی با رجوع به تولیدات سینمایی و تلویزیونی که در حد فاصل سال‌های 1380 تا 1383 تولید شده می‌توان مشاهده کرد که خودروهای حاضر در صحنه و خیابان همگی پلاک‌های قدیمی دارند. جهت نمونه از صحنه‌ایی از فیلم‌های عطش محصول سال 1382 و «مجردها» محصول سال 1383 اسکرین شات‌هایی گرفتیم که نشان می‌دهد در آن سال‌ها هیچ اثری از پلاک لیزری نبوده است.

البته که این گاف، نمی‌تواند نقطه ضعفی برای این سریال خوش‌ساخت محسوب شود، اما در هر حال توقع میرفت که کارگردان و طراح صحنه به جزئیاتی از این دست توجه بیشتری نشان می‌دادند.

نکته قابل توجه اینجاست که در سال 1383 بین نیروی انتظامی و دیوان عدالت اداری بر سر تعویض پلاک‌ها و جایگزین شدن پلاک‌های لیزری اختلاف نظر شدید هم به جود آمده بود.

پست های مشابه :

طی یک سال اخیر کتاب‌های با تالیف و ترجمه سه بازیگر سرشناس وارد بازار شد | گلاره و پیمان و حالا شبنم مقدمی با «نامه‌های یک دلقک کوچک»

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دیدگاه *

نام *

ایمیل *

وب‌ سایت

نگاهی به شخصیت‌های زن در «بامداد خمار» و درخشش آن‌ها به بهانه روز زن | مثل یک تابلوی نقاشی زیبا

طرح از :شبنم رضوانی

«بامداد خمار» اثری عاشقانه است. برخلاف بسیاری از سریال‌ها، حضور زنان در آن اهمیت زیادی دارد. راوی سریال یک زن است و ماجرای اصلی پیرامون دوران عشق و عاشقی او در نوجوانی پیش می‌رود. در کنار عشق محبوبه، ماجراهای پیرامونی زیادی هم وجود دارد که آنها هم به واسطه زنان رقم می‌خورد. مادر و دختران خانواده، دایه، کلفت خانه و همچنین معشوق بصیرالملک جزو شخصیت‌های اثرگذار این سریال هستند و بیشترین نقش را در شکل‌گیری درام دارند. این شخصیت‌ها در رمان «بامداد خمار» به زیبایی شکل گرفته‌اند و نرگس آبیار با انتخاب بهترین بازیگران برای هریک از این نقش‌ها تاثیر زیادی در ملموس شدن این شخصیت‌ها دارد. لاله اسکندری و گلاره عباسی که سال‌هاست در فیلم‌ها و سریال‌های مختلف بازی دارند، این‌بار در این اثر درخشان ظاهر شده‌اند. ترلان پروانه، مرجانه گلچین، احترام برومند و … هم نقش مهمی در این جذابیت دارند.

به گزارش فیلم‌نیوز، به بهانه روز زن، مروری داریم بر شخصیت‌های زن سریال «بامداد خمار» و بازی بازیگران زن در این نقش‌ها.

نازنین | لاله اسکندری

یکی از مهم‌تری کاراکترهای زن سریال «بامداد خمار»، بدون شک نازنین با بازی لاله اسکندری است. زنی که از یک‌سو به واسطه زندگی در خانواده‌ای اشرافی و داشتن دخترانی زیبا به خودش می‌بالد و لحظه‌ای از تلاش برای ایجاد جذابیت دست برنمی‌دارد اما از سوی دیگر به دلیل نداشت فرزند پسر احساس کمبود می‌کند. نازنین زنی با درایت است. امور خانه را مدیریت می‌کند و اجازه نمی‌دهد دخترهایش کاری خلاف آنچه او می‌خواهد انجام دهند اما مقابل همسرش مهربان و مطیع به نظر می‌رسد. او می‌داند همسرش مخفیانه با زنی رابطه دارد و از این مسئله بسیار غمگین است اما در مواجهه با بصیرالملک این غم را بروز نمی‌دهد. نمی‌خواهد با باز کردن این راز، شأن و جایگاه خودش را پایین بیاورد. به لحاظ شخصیت‌پردازی می‌توانیم بگوییم نازنین کامل‌ترین شخصیت زن این سریال است و لاله اسکندری بهترین انتخاب برای ایفای این نقش. اسکندری هم در ظاهر به یک خانم خانواده اشرافی قجری نزدیک شده و هم با رفتار و نگاه‌ها و لحنش این موقعیت‌ها بسیار دقیق ساخته است.

نزهت | گلاره عباسی

نزهت دختر بزرگ خانواده است. مدت‌ها پیش با پسری که وضع مالی خوبی داشته به صلاحدید خانواده ازدواج کرده و حالا خانه‌وزندگی خودش را دارد. او به لحاظ رفتار به مادرش نزدیک است. مدام به خرید پارچه و آراستن موهایش فکر می‌کند اما به عنوان یک دختر جوان، شیطنت‌های خودش را هم دارد. با اینکه معتقد است محبوبه و خجسته باید مثل او با افرادی اسم‌ورسم‌دار که خانواده تشخیص دهند ازدواج کنند اما تا حدی هم به دلشان راه می‌آید. شرایط را طوری پیش می‌برد که محبوبه بتواند یواشکی اصلان را ببیند و بعد هم از تیپ و قیافه او تعریف می‌کند. او در جایگاه خواهر بزرگتر خانواده خیلی وقت‌ها در امور مرتبط به دیگران اظهارنظر می‌کند و معمولا زیر بار زور نمی‌رود. گلاره عباسی ابعاد مختلف این نقش را درک کرده و از همه لحاظ خودش را شرایط و ویژگی‌های او وفق داده است. از همه چیز سر ذوق می‌آید و اهل ماجراجویی است و خیلی وقت‌ها از خوشحالی بلندبلند می‌خندد. این ویژگی‌ها او را در این خانواده متفاوت از دیگران کرده است.

دایه | مرجانه گلچین

کاراکتر دایه نقش پررنگی در «بامداد خمار» دارد؛ زنی مسن و خرافاتی با تفکرات قدیمی که بسیار مهربان است. او همدم واقعی نازنین است و تنها کسی است که می‌تواند راز دل او را بفهمد. او همیشه با دخترها مهربان است و خیلی وقت‌ها که نازنین به آنها سخت می‌گیرد، تنها سنگ صبورشان است. پاهایش همیشه درد می‌کند اما ذره‌ای از رسیدگی به خانواده دست نمی‌کشد. همیشه سرزنده و شاداب است، بشکن می‌زند، می‌رقصد و دلش می‌خواهد مدام مجلس را گرم کند. خیلی وقت‌ها حرف زدن بیش از حدش نازنین را کلافه می‌کند اما دست از فضولی و دخالت در کارهای خانواده برنمی‌دارد. دایه یکی از متفاوت‌ترین نقش‌های مرجانه گلچین است. جدای از اینکه با گریم متفاوت در قالب یک زن مسن ظاهر شده، لحن حرف زدنش را هم تغییر داده بک لینک خرید است.

دده | بهنوش بختیاری

دده کارگر خانواده بصیرالملک است. جایگاهش به نسبت دایه پایین‌تر است و با شوهرش در این خانه زندگی می‌کند. او مدام حرف می‌زند و شلوغ می‌کند و توی حرف دیگران می‌پرد. خیلی وقت‌ها جلوی مهمان‌های مهم، آبروریزی می‌کند. با اینکه سن و سالی ازش گذشته مثل بچه‌ها رفتار می‌کند. رشوه می‌گیرد تا چیزهایی را لو ندهد و حتی با منصور هماهنگ می‌کند که واسطه‌ای برای دیدار او با محبوبه شود. انتخاب بهنوش بختیاری هم برای دده‌خانم بسیار هوشمندانه است. او شلوغ‌بازی همیشگی‌اش را به نقش وارد کرده و با این گریم متفاوت بسیار متناسب این کاراکتر شده است.

محبوبه (جوان) | ترلان پروانه

شخصیت اصلی سریال، محبوبه است؛ دختری نوجوان که ابتدای سریال پر از شور و هیجان و انگیزه است و رفته رفته به دلیل گرفتار شدن در عشق رحیم، زندگی‌اش تغییر می‌کند و حال روحی‌اش به تدریج خراب می‌شود. محبوبه دختری است که هنوز به شناختی از خودش نرسیده است. همیشه در خانواده مجبور به رعایت یک سری اصول بوده و هیچ‌وقت خارج از حیطه زندگی اشرافی و اطرافیان خودش با دیگران رفت‌وآمد نداشته است. به همین دلیل هم طبیعت وحشی رحیم به مذاقش خوش آمده پیش از این کسی را با این پوشش و مدل مو و لباس‌های راحتی ندیده است. محبوبه به از اشرافیت به سادگی پناه می‌برد و بعد از دیدن رحیم دیگر نمی‌تواند چارچوب‌ها و اصول خانوادگی را رعایت کند. او از یک طرف دلبسته زندگی راحت خانواده خودش است و از طرف دیگر چالش رویارویی با رحیم را دوست دارد. کاراکتر محبوبه، مهمترین نقش ترلان پروانه است. روند تدریجی تغییرات محبوبه را ملموس به تصویر کشیده و عشق و انتظار و ترس و اندوه بخشی از زندگی‌اش شده است.

محبوبه (بزرگسال) | احترام برومند

داستان «بامداد خمار» در بزرگسالی محبوبه توسط خود این کاراکتر روایت می‌شود. زنی مسن که بعد از گذشت تمام سال‌ها هنوز نتوانسته است لحظات خوش عاشقی با رحیم را فراموش کند. با اینکه زندگی‌اش به خاطر رحیم خراب شده اما هنوز هم صندوق خاطراتش را نگه داشته است؛ صندوقچه‌ای که تمام نشانه‌های عشق رحیم از اولین نامه گرفته تا موی سر و گردنبندش را در خود جا داده است. احترام برومند با صدای مهربان و شیرینش ایفاگر این نقش است. او مثل همیشه خصلت قصه‌گویی‌اش را حفظ کرده و با آرامش داستانش را تعریف می‌کند. محبوبه در بزرگسالی زنی زیبا و خوش‌لباس است. زنی که نشانه‌های اشرافیت هنوز هم در او دیده می‌شود.

خجسته | فرزانه فرنام

خجسته خواهر کوچکتر محبوبه است؛ دختری زیبا که از علاقه منصور به محبوبه ناراحت است و دست به هرکاری می‌زند تا بتواند توجه منصور را جلب کند. او به نسبت نزهت و محبوبه ساکت‌تر است و در تنهایی خیالبافی و رویاپردازی می‌کند. دلش نمی‌خواهد به به ازدواج با پسرخاله‌اش تن بدهد اما مثل محبوبه اعتراضش را نشان نمی‌دهد و فقط به نشانه مخالفت اتاق را ترک می‌کند. فرزانه فرنامه که در سریال «سووشون» نق نوجوانی زری را بازی کرده بود حالا در این سریال ایفاگر نقش خجسته شده است. نقشش چالش زیادی ندارد و در همین اندازه از پس آن برآمده است.

شازده خانم | بهناز جعفری

شازده‌خانم، مادر اصلان و همسر عطاءالدوله است؛ زنی مقتدر و ثروتمند که موضعی بسیار بالا دارد. طلا و جواهرات سنگینی به خودش آویخته است و به همه از بالا نگاه می‌کند. با اینکه تلاش می‌کند مهربان و صمیمی به نظر برسد اما بسیار جدی و حتی ترسناک به نظر می‌رسد. بهناز جعفری بعد از مدت‌ها با این نقش متفاوت به میدان آمده است. او به عمد شخصیت شاهزاده خانم را اغراق‌شده بازی می‌کند تا شمایلی از زنانی ثروتمند در آن دوره را به نمایش بگذارد. مدت زمان حضورش تا الان در سریال زیاد نبوده و صرفا در سه مهمانی او را دیده‌ایم.

عصمت | لیندا کیانی

عصمت به لحاظ جایگاه اجتماعی از همسر و دختران بصیرالملک پایین‌تر است اما توانسته توجه او را جلب کند. بصیرالملک ابتدا به این دلیل که بتواند پسری داشته باشد با او صیغه کرده است اما بعد از سقط بچه، کماکان دلش می‌خواهد کنار او بماند. در قسمت نهم سریال می‌بینیم که بصیرالملک واقعا به عصمت علاقه پیدا کرده و او را با خودش به دفتر کارش برده است. عصمت مهربان و ساده است و برخلاف نازنین اهل تجملات نیست. موضع‌اش پایین است و از اینکه بصیرالملک به  او توجه می‌کند، نگران است. لیندا کیانی مختصات این نقش را به‌خوبی منتقل کرده است.

«بامداد خمار» به کارگردانی نرگس آبیار، دوشنبه‌ها در پلتفرم شیدا منتشر می‌شود.

پست های مشابه :

«زن هزار چهره» با مشارکت بنیاد سینمایی فارابی تولید می‌شود | بازگشت تهمینه میلانی به سینما بعد از نزدیک به یک دهه

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دیدگاه *

نام *

ایمیل *

وب‌ سایت

سینما آنلاین «فیلمنت» با اکران «خواب تلخ» پر رونق‌تر می‌شود | لایسنس نود 32 در انتظار اکران آنلاین «زیبا صدایم‌کن» و «آدم فروش»

طرح از :شبنم رضوانی

سینما آنلاین فیلمنت در حالیکه پنج فیلم را در حال اکران دارد از روز سه‌شنبه هجدهم آذرماه فیلم جنجالی «خواب تلخ» را هم وارد چرخه اکران می‌کند این در حالی است که چهار فیلم جدید هم در نوبت هستند تا اکران آنلاین خود را در این پلتفرم آغاز کنند که از مهم‌ترین آن‌ها می‌توان به فیلم‌‌های «آدم فروش» و «زیبا صدایم‌کن» اشاره کرد.

به گزارش فیلم‌نیوز، فیلم سینمایی « خواب تلخ » ساخته محسن امیریوسفی که از زمان اکران عمومی به بعد مجوز انتشار در شبکه خانگی را نداشت ، حالا قرار است از سه‌شنبه هجدهم آذرماه وارد چرخه اکران آنلاین شود. این فیلم یک کمدی سیاه است که بعد از یک دوره توقیف طولانی مدت موفق شد به شکلی محدود در سال 1394روی پرده سینماها برود.

فیلمنت علاوه بر «خواب تلخ» دو فیلم مطرح دیگر را هم در نوبت اکران آنلاین دارد. یکی از این فیلم‌ها « زیبا صدایم کن » ساخته رسول صدرعاملی است و دیگری « آدم فروش » به کارگردانی محمود کلاری. هنوز زمان پخش دقیق این دو فیلم اعلام نشده است.

علاوه بر فیلم‌های نامبرده، فیلمنت سه اثر به نام‌های « یک کامیون غروب» ساخته ابوالفضل صفاری و « برای یک زندگی معمولی » به کارگردانی عباس رافعی و « یازده یازده » ساخته آرش رحمانی را هم برای اکران آنلاین در نوبت دارد. فیلم اول با بازی پژمان بازغی،نادر فلاح و روشنک گرامی در سال 1398 در گروه سینمای هنر و تجربه اکران شد و دو فیلم بعدی اکران عمومی نداشته‌اند  و قرار است در سینما آنلاین فیلمنت از آن‌ها رونمایی شود.

فیلم‌های «صددام»، «همسایه شما زهره»،«نه»، «لاکپشت و حلزون» و «خانه ارواح» را فیلمنت هم‌اکنون در قالب سینما آنلاین در حال عرضه دارد.

پست های مشابه :

بررسی فروش سه فیلم کمدی پرفروش سینما در تعطیلات آخر هفته | کمدی‌ها دوباره گیشه را تسخیر کردند

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دیدگاه *

نام *

ایمیل *

وب‌ سایت

چهل و سومین جشنواره جهانی فیلم فجر برگزیدگان خود را شناخت | سیمرغ از زادگاه حافظ به مجارستان و روسیه رفت

مراسم اختتامیه چهل و سومین جشنواره جهانی فیلم فجر شامگاه سه‌شنبه یازدهم آذر ماه در شهر شیراز با معرفی برگزیدگان در بخش‌های مختلف به پایان رسید و جایزه بهترین فیلم این دوره از جشنواره در بخش بین‌المل به فیلم «درس آموخته‌ها» از کشور مجارستان اهدا شد و فیلم‌های «دوروی پاییز» و «مردم آرام» نمایندگان ایران در دو بخش چشم‌انداز و جلوه‌گاه شرق هم برنده سیمرغ بلورین شدند.

به گزارش فیلم‌نیوز، مراسم اختتامییه چهل و سومین دوره جشنواره جهانی فجر با اجرای فرزاد حسنی در شهر هنر آفتاب شیراز برگزار شد. در این مراسم ضمن تقدیر از سیدرضا میرکریمی جوایز در بخش‌های اصلی به شرح زیر اهداد شد.

بخش مسابقه بین‌الملل

سیمرغ بهترین فیلم : «درس آموخته‌ها» ساخته بالینت سیملر محصول مجارستان

سیمرغ بهترین کارگردانی : مارتین پاول رپکا برای فیلم «مارس تا مه» محصول کشور چک

سیمرغ بهترین فیلمنامه : النا کیسلوا و آندری کونچالوفسکی  برای نگارش «به من نگاه کن» محصول روسیه

سیمرغ بهترین دستاورد هنری : احمد مالک بازیگر  فیلم «بوی پدرم»

جایزه ویژه هیات داوران : «بازگشت رودخانه» ساخته ماساکازو کانکو محصول ژاپن

بخش زیتون شکسته

سیمرغ بلورین بهترین فیلم : «آنچه از تو مانده است» ساخته شیرین دعبیس

دیپلم افتخار : «از زمین صفر» کارگردانی گروهی به تهیه‌کنندگی رشید مشهراوی

بخش چشم‌انداز

سیمرغ بلورین بهترین فیلم : «راند ۱۳» ساخته محمد علی نهدی محصول تونس / «دو روی پاییز» ساخته روناک طاهر محصول مشترک ایران، استرالیا و کانادا

بخش جلوه‌گاه شرق

سیمرغ بلورین بهترین فیلم : «جایی که درناهای سفید می‌رقصند» ساخته امایکل لوکاچفسکی

سیمرغ بلورین مشارکت و بهترین دستاورد هنری : لایسنس نود 32 «مرد آرم» ساخته بهنوش صادقی محصول ایران

جایزه ویژه هیأت داوران : «توافق» ساخته محمد رشاد محصول مشترک مصر، قطر، آلمان، فرانسه و عربستان سعودی

پست های مشابه :

مدیر فیلمبرداری باسابقه سینمای ایران در جریان برگزاری جشنواره جهانی فجر مطرح کرد | علیرضا زرین‌دست: دیگر خبری از شاعرانگی در سینما نیست

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دیدگاه *

نام *

ایمیل *

وب‌ سایت

مدیر فیلمبرداری باسابقه سینمای ایران در جریان برگزاری جشنواره جهانی فجر مطرح کرد | علیرضا زرین‌دست: دیگر خبری از شاعرانگی در سینما نیست

طرح: شبنم رضوانی

علیرضا زرین‌دست از برجسته‌ترین و باسابقه‌ترین مدیران فیلمبرداری سینمای ایران معتقد است در شرایط فعلی ساخت فیلم شاعرانه ریسک محسوب می‌شود. به همین دلیل هم اکثر فیلم‌ساز‌ها ساخت آثار کمدی یا اکشن را به آثار شاعرانه و لطیف ترجیح می‌دهند. از نظر او«طبیعت بی‌جان» سهراب شهید ثالث و آثار کیارستمی در حیطه آثار شاعرانه قرار می‌گرفته‌اند اما حالا هم با کمبود نویسندگان خوش‌ذوق در این عرصه مواجهیم و هم به لحاظ تکنیکی با محدودیت‌هایی روبه‌رو هستیم.

به گزارش فیلم‌نیوز، علیرضا زرین‌دست در حاشیه جشنواره جهانی فیلم فجر به نکات مهمی درباره کم‌رنگ شدن آثار شاعرانه در سینمای ایران گفته است.

سختی ساخت فیلم شاعرانه | ساختن فیلم شاعرانه یا تصاویر شاعرانه در دنیا کار ساده‌ای نیست. شاید بتوان گفت تعداد فیلمسازانی که واقعاً این ویژگی را در آثارشان دارند بسیار محدود است. شاخص‌ترین‌شان در سینمای دنیا مثلاً کیشلوفسکی است که در بعضی از سکانس‌ها کاملاً شاعرانگی را می‌بینید. در سینمای خودمان هم چند فیلم معدود وجود دارد که این ویژگی‌ها را می‌توان در آن‌ها پیدا کرد، اما به‌صورت کامل نیست، یعنی از پلان‌های اول تا انتها این شاعرانگی جاری نیست. چراکه شما می‌توانید با تصویر به یک حس‌هایی برسید که این حس‌ها باید به‌مرور زمان در تماشاگر رسوب کند؛ این کار بسیار دشوار است.

شاعرانه‌های جذاب کیارستمی | فیلم «نار و نی» فیلم بسیار زیبایی است و خیلی شاعرانه است. یا فیلم «طبیعت بی‌جان» از آقای سهراب شهید ثالث، همچنین فیلم‌های کوتاهی مثل فیلم کوتاه آقای کیارستمی که خود من فیلمبردارش بودم، به نام «تجربه». درباره یک شاگرد عکاسی که شیفته دختری بزرگ‌تر از خودش می‌شود و سر راه آن دختر که دارد به مدرسه می‌رود قرار می‌گیرد. می‌خواهم بگویم شاید بخش‌هایی از آن فیلم این ویژگی‌ها را داشته باشد؛ البته نه همه لایسنس رایگان نود 32 بخش‌هایش، اما در نهایت بسیاری از آثار آقای کیارستمی در زمره فیلم‌های شاعرانه قرار می‌گیرند.

کمبود نویسنده‌های قدرتمند | برای ساختن تصویر شاعرانه یا سینمای شاعرانه، اول باید زیرساخت‌ها وجود داشته باشد؛ هم امکانات فنی، هم امکانات ادبی. ما چند نویسنده داریم که بتوانند چنین چیزهایی خلق کنند؟ چند نفر فیلمنامه شاعرانه می‌نویسند؟  به‌نظر من یکی از دلایل اصلی اینکه در سال‌های اخیر تعداد کمتری از کارگردان‌ها به ساخت فیلم‌های شاعرانه میل و رغبت نشان می‌دهند، کمبود همان زیرساخت‌هایی است که لازمه خلق چنین جهانی در سینماست. سینمای شاعرانه قبل از هرچیز به مبنای ادبی و زیرساخت نوشتاری نیاز دارد؛ یعنی باید نویسندگانی داشته باشیم که قادر باشند جهان شاعرانه را خلق کنند، زبان تصویر را بشناسند و بتوانند شعر را به درام، به شخصیت و به موقعیت قابل فیلمبرداری تبدیل کنند. اما واقعیت این است که تعداد نویسندگانی که چنین توانایی‌ای داشته باشند، بسیار محدود است.

کمرنگ شدن نگاه هنری | از سوی دیگر، امکانات فنی هم نقش تعیین‌کننده دارند. ساخت تصاویر شاعرانه معمولاً به دقت، زمان، نورپردازی پیچیده، میزانسن‌های حساب‌شده و فرصت کافی برای تجربه‌ورزی نیاز دارد؛ اما در روند تولید شتاب‌زده امروز، این شرایط کمتر فراهم می‌شود. فیلم شاعرانه به حوصله احتیاج دارد، به صبر برای تاثیرگذاری حس، به ریتم آرام و به تیمی که نگاه هنری مشترک داشته باشد. وقتی تولیدات امروز بیشتر به سمت سرعت، هزینه کمتر و بازده اقتصادی فوری می‌روند، طبیعی است که ساخت چنین فیلم‌هایی کم‌رنگ شود. در سال‌های اخیر، موضوعات اجتماعی، فیلم‌های سرگرم‌کننده، آثار اکشن یا کمدی بیشتر مورد توجه قرار می‌گیرند، چون هم سازندگان مطمئن‌تر هستند، هم سرمایه‌گذارها. اما فیلم شاعرانه معمولاً ریسک مالی محسوب می‌شود، مخاطب محدودتری دارد و موفقیتش قابل پیش‌بینی نیست. بنابراین رغبت به آن کاهش پیدا کرده است.

پست های مشابه :

مروری بر اتفاق‌های مهم و اثرگذار رئالیتی‌شوی «کارناوال»| پدیده‌ای که رامبد برجا گذاشت

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دیدگاه *

نام *

ایمیل *

وب‌ سایت

نگاهی به اجرای سینا ساعی در فینال «کارناوال» | امیرکبیر و نواهای مادرانه

طرح: شبنم رضوانی

در فینال رئالیتی‌شوی «کارناوال»، برای اولین‌بار با حفظ ضوابط شاهد هم‌خوانی سینا ساعی و سروین ضابطیان روی صحنه بودیم؛ اتفاقی که پیش‌تر هرگز در هیچ برنامه ایرانی رخ نداده بود. مخاطبان درحالی شاهد اجرای  خواننده خانم روی صحنه کارناوال بودند که با همخوانی بسیار دقیق دو خواننده همراه، هم ضوابط کاملا حفظ شده و هم ذره‌ای از ظرافت‌های اجرا کم نشده بود. سینا ساعی همچنین در فینال رئالیتی‌شوی «کارناوال» اجرایی پرمعنا و قدرتمند روی صحنه برد؛ اجرایی که از یک سو حس زیبایی‌شناسی و عاطفه‌ی مخاطبان را تحت‌تاثیر قرار داد و از سوی دیگر، قطعه‌‌ای مهم در تکمیل پازلی بود که از اولین اجرایش درباره قهرمانی‌های امیرکبیر؛ قهرمان ملی، پیش برده بود.

به گزارش فیلم‌نیوز، در آخرین اجرای سینا ساعی در فینال «کاراوال» شاهد دو اتفاق بسیار مهم بودیم؛ تحت‌تاثیر قرار گرفتن مخاطبان با هم‌سرایی سینا و سروین و همچنین پرداختن به رابطه عاطفی امیرکبیر و مادرش.

در آخرین اجرای سینا ساعی که در فینال «کارناوال» روی صحنه رفت، شاهد همخوانی سینا ساعی با سروین ضابطیان بودیم. ضابطیان در نقش مادر امیرکبیر روی سن آمد و در بخش‌هایی از اجرا، با صدایش ساعی را همراهی کرد. از آنجایی که طبق ضوابط برنامه‌سازی در ایران، امکان اجرای صدای زنانه به تنهایی وجود ندارد، طبیعتا در حالت عادی نمی‌توانستیم شاهد چنین اجرای باشکوهی باشیم اما در «کارناوال» تمهیدی اندیشیده شد که ساعی و ضابطیان بتوانند کنار هم اجرای جذابی داشته باشند.

همزمان دانلود موزیک جدید با کاراکتر مادر امیرکبیر، دو زن سفیدپوش دیگر هم روی صحنه قرار گرفتند و زمانی که ضابطیان شروع به خواندن می‌کرد آنها هم به عنوان زیرصدا همراهی‌اش می‌کردند. درست است که صدای ضابطیان بالاتر از آن دو نفر شنیده می‌شد اما این هم‌سرایی باعث شده بود ضوابط به‌طور کامل رعایت شود و به لحاظ قانونی مشکلی برای اجرای او وجود نداشته باشد. این هم‌سرایی به‌قدری ضریف و با تکنیک انجام شد که ذره‌ای از احساسات بازیگران روی صحنه کم نمی‌کرد و مخاطبان را تحت تاثیر قرار می‌داد.

فراهم شدن این موقعیت برای اولین‌بار در «کارناوال» با استقبال بسیار زیادی روبه‌رو شد. کاربران شبکه‌های اجتماعی، اجرای متفاوت سینا ساعی را تحسین کرده‌ و از «کارناوال» بابت این اقدام جسورانه تمجید کرده‌اند.

از سوی دیگر ساعی در همه اجراهایش با همراه کردن نمایش و موسیقی، سختی‌ها و تلاش‌های یک قهرمان ملی محبوب را از کودکی تا بزرگسالی پیش روی مخاطبان قرار داده و خودش در نقش یک معلم، با نوجوان‌ها به زبان خودشان درباره اهمیت این شخصیت صحبت کرده بود. در پایان این روایت امیرکبیر را در کنار مادرش تخیل کرد و برای یافتن پاسخ این سوال که اگر امیرکبیر شانس این را داشت که دوباره زندگی کند، آیا همان مسیر را انتخاب می‌کرد یا تاروپود زندگیش را طور دیگری پیش می‌برد؟ او را در مواجهه با مادرش قرار داد. امیرکبیر ابتدا از مادرش که او را باردار است می‌خواست اجازه تولد به او ندهد چون معتقد بود در این دنیا کاری از پیش نبرده و تاثیرگذار نبوده است.

مادر امیرکبیر اما از دلاوری‌ها و تاثیرهایی که در تاریخ ایران برجا گذاشته است گفت و قهرمانی‌های او را به یادش آورد. ساعی با این تمهید یکبار دیگر کارهای مهم امیرکبیر را مرور می‌کرد تا در ذهن‌ها تثبیت شود.

اجراهای سینا ساعی را می‌توان یکی از مهمترین اجراها در زمینه پرداختن به یک قهرمان ملی دانست؛ اجراهایی که در همراهی با موسیقی رپ، رنگ دیگری پیدا کرد و مخاطبان را به شوق آورد. ساعی در نقطه پایانی هم اجرایی اثرگذار به نمایش گذاشت و حال مخاطبانش را خوش کرد.

فینال رقابت «کارناوال» روز جمعه 7 آذر در پلتفرم فیلم‌نت منتشر شد.

پست های مشابه :

روایت هدی زین‌العابدین از فعالیت به عنوان تنها زن داور جشنواره جهانی فجر | زین‌العابدین: با دید عمیق زنانه داوری خواهم کرد

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دیدگاه *

نام *

ایمیل *

وب‌ سایت

سینماپرس: ترکیب هیات داوران «جشنواره جهانی فیلم فجر» بالاخره کامل شد و ۱۸ داور ایرانی و خارجی فیلم‌های حاضر در چهار بخش از جشنواره چهل و سوم معرفی شدند.

به گزارش سینماپرس ، داوران بخش‌های مختلف جشنواره جهانی فیلم فجر از کشورهای آسیایی، اروپایی و آفریقایی به ارزیابی فیلم‌های حاضر در جشنواره می‌نشینند.

اسامی داوران به این شرح است:

داوران مسابقه بین‌الملل: نوری بیلگه جیلان فیلمنامه‌نویس، کارگردان، عکاس از ترکیه، محمود کلاری فیلمبردار، عکاس و کارگردان از ایران، کریستف رضاعی آهنگساز از ایران، آنگلوس فرانتزیس کارگردان از یونان، خوزه کابرا بتانکورت برنامه‌ریز فیلم از اسپانیا، بیجایا جنا کارگردان، بازیگر، تهیه‌کننده و فیلمنامه‌نویس از هند، سمیره حاج‌جیلانی، تهیه‌کننده و مدیر فرهنگی از الجزایر.

داوران جلوه ‌گاه شرق: آلکساندرا مارکوویتس مستندساز و تدوینگر از کرواسی، ایگور ویکتروویچ لوشین شاعر، کارگردان ویدئو و موسیقی‌دان از روسیه، تنگ لی یین مدیر رسانه و سینما از مالزی، شوشانیک میرزاخانیان تهیه‌کننده و مدیر سینمایی از ارمنستان و هدی زین‌العابدین بازیگر از ایران.

داوران چشم‌ انداز: اوژن هنری مور تهیه‌کننده فیلم از فرانسه، دنیز یاووز مدیر هنری جشنواره از ترکیه و مهدی کرم‌پور فیلمنامه‌نویس و کارگردان از ایران.

داوران زیتون شکسته: محمد الکندی فیلمساز و تهیه‌کننده از عمان، نبویشا یووانویک کارگردان و تهیه‌کننده از مقدونیه شمالی و فرزاد موتمن کارگردان و تهیه‌کننده از ایران.

چهل‌وسومین جشنواره جهانی فیلم فجر به دبیری روح‌الله حسینی از پنجم تا نرم افزار اکسل تحت وب دوازدهم آذرماه ۱۴۰۴ در شیراز در حال برگزاری است.

سینماپرس: ۲۱ مستند کوتاه و نیمه بلند در بخش مسابقه نرم افزار اکسل رایگان بین‌الملل نوزدهمین جشنواره بین‌المللی فیلم مستند ایران «سینماحقیقت» روی پرده می‌رود.

به گزارش سینماپرس ، اسامی ۲۱ مستند بخش مسابقه کوتاه و نیمه بلند نوزدهمین جشنواره بین‌المللی فیلم مستند ایران «سینماحقیقت» اعلام شد.

«خانه کجاست» ساخته لامتیار سیمورانگکر تولید اندونزی ۲۰۲۵

«افسانه والویس» ساخته تیم هیوپشتله تولید نامیبیا ۲۰۲۴

«آتش بس» به کارگردانی جاکوب کرزه تولید اسلوونی ۲۰۲۵

«هنر اقلیمی، از اعتراض تا آرمانشهر» به کارگردانی ماتیاس فریک تولید اتریش و آلمان ۲۰۲۴

«وقتی به در خانه ات رسیدم» ساخته آنتونیو پائولتی تولید اتیوپی ۲۰۲۴

«اصواتی از پرتگاه» به کارگردانی اروینگ کرانو و ویکتور رخون تولید مکزیک ۲۰۲۵

«محل ظهور عکس سیاه و سفید» ساخته دیمیتری فتیسوف تولید روسیه ۲۰۲۵

«ذوب بزرگ» به کارگردانی کارل لمیو و میکائلا گریل تولید کانادا ۲۰۲۴

«دنیای خاکستری من» ساخته پترو الکسوفسکی تولید لهستان ۲۰۲۵

«عشق میان ویرانه‌ها» ساخته یاتسک کوموروفسکی تولید لهستان ۲۰۲۴

«استاد بازی» ساخته ماگدا ویشینسکا تولید دانمارک ۲۰۲۴

«بین هواپیماها» ساخته محمد امین القاضی تولید تونس ۲۰۲۴

«یک واقعیت کوچک» به کارگردانی پولینا پریبیتکوا و ماکسیم پچرسکی تولید روسیه ۲۰۲۵

«پناهجویان» ساخته آدام نات تولید استرالیا ۲۰۲۵

«نقاب سفید» ساخته ژیگا سیبر تولید ایرلند ۲۰۲۵

«گنج زنان» ساخته هیثم مغریبی و محمد بن رمضان تولید تونس ۲۰۲۵

«ردپاها، دنبال کردن پژواک‌های قطار» ساخته لوئیس مانوئل تولید کلمبیا ۲۰۲۵

«خاک رس فشرده» ساخته مارتسیو برلیا تولید ایتالیا ۲۰۲۵

«دفتر خاطرات گرینگو» ساخته رودریگو فاریاس تولید شیلی ۲۰۲۵

«برایم وطنی ترسیم کن» ساخته نور الخضر تولید هلند ۲۰۲۴

«هفده اکتبر ۱۹۶۱» ساخته پاسکو سباستین تولید فرانسه ۲۰۲۵

نوزدهمین جشنواره بین‌المللی فیلم مستند ایران «سینماحقیقت» از ۱۹ تا ۲۵ آذرماه ۱۴۰۴ با دبیری محمد حمیدی مقدم در پردیس ملت برگزار می‌شود.

گفت وگوی داغ و پرنکته سروش صحت در یک‌سالگی «اکنون» با بازیگر سرشناس | خاطرات و نکات فوق جذاب پرویز پرستویی

طرح از :شبنم رضوانی

برنامه «اکنون» سروش صحت در پلتفرم فیلیمو یک ساله شد. او در اولین برنامه سال دوم، میزبان پرویز پرستویی بود. پرستویی از سیرو سلوک بازیگری‌اش گفت و از چهره‌های مطرحی که از آنها بسیار آموخته است. این گفت‌وگوی مفصل شاید با سایر قسمت‌های «اکنون» متفاوت بود، اما جذابیت‌های زیادی داشت.

به گزارش فیلم‌نیوز، صحبت های پرویز پرستویی در سال‌روز تولید برنامه «اکنون» نکات بسیاری داشت. بخش‌های مهم آن را مرور می‌کنیم..

رنج کشیدن برای نقش | ما از رنج بازیگری لذت می‌بریم. برای فیلم «بید مجنون» مجید مجیدی، مدت‌ها از نزدیک زندگی نابینایان را رصد می‌کردم. سکانسی در این فیلم هست که من چشم‌هایم را باز می‌کنم و شروع می‌کنم به راه رفتن در راهروی بیمارستان. یک روز یک پزشکی من را دید گفت کی به شما گفته وقتی بعد از عمل قرنیه بینایی به دست آوری نامتعادل راه می‌روی؟ گفتم . آنقدر به نابینایی فکر کرده بودم نمی‌دانستم باید در این شرایط چطور راه بروم. مثل جنین بودم و این راه رفتن خوش اتفاق افتاد. چون دو ماه در مجتمع نابینایان زندگی کرده بودم.

زندگی با کنسرو به شیوه‌ی داوود | ضبط «روبان قرمز»  75 روز طول کشید. من در این مدت 75 تا کمپوت آناناس خوردم آنهم در گرمای 55 درجه. چون می‌دانستم داوودی که آنجا زندگی می‌کند نه با هیچکس معاشرت دارد، نه کسی برایش غذا می‌آورد. فقط یک لندکروز گهگاه برایش کمپوت می‌آورد. سعی می‌کردم مثل داوود به همان کنسرو قانع باشم. برای داوود به یک لحن رسیده بودم. فکر می‌کردم این شخصیت با یک صدای نخراشیده و زنگ‌دار حرف می‌زند.. شما اگر 48 ساعت توی خانه باشی و حتی تلفن هم صحبت نکنی، با اولین کسی که حرف بزنی صدایت انگار زنگ زده. این آدم ده سال بعد از جنگ با کسی حرف نزده بود و باید صدایش خش‌دار می‌شد و مثل انسا‌ن‌های اولیه حرف می‌زند.

یادگیری از عزت‌الله انتظامی | با آقای انتظامی و نصیریان در فیلم «دیوانه‌ای از قفس پرید» احمدرضا معتمدی هم‌بازی بودم. یک روز من و نصیریان و نیکی کریمی بازی داشتیم یک مرتبه دیدیم ساعت 7.30 صبح آقای انتظامی دارد می‌آید. گفتم او که آفیش نیست برای چی آمده؟ گفت آمده‌ام ببینم علی این سکانس را چطور بازی می‌کند چون بعدش با من بازی دارد می‌خواهم بدانم حسش چطور است. کدام بازیگری این کار را می‌کند که برای گرفتن حس بازیگر مقابلش در سکانس بعد، سر سکانس قبلی برود؟

درک یک نقش | بازی در سریال «امام علی (ع)،  19 ماه طول کشید اما من حدود 5 ماه کاری نداشتم. آن زمان ریش‌هایم مال خودم بود. عبدالله اسکندری به من می‌گفت من گریمور این کارم عین این ریش را برایت می‌بافم کارهایی که بهت پیشنهاد می‌شود رد نکند چون پنج ماه زمان کمی نیست، گفتم من الان هم دارم کار می‌کنم. بازیگری از نظرم سیروسلوک است. من آدم متشرعی نیستم اما می‌گویند خداوند خالق هستی است. من اگر بتوانم نقشی بازی کنم که وقتی شما می‌بینی پرستویی را فراموش کنی، من خدام. وقتی یک شخصیت خلق می‌کنی که ذره‌ای ایراد ندارد، دست‌کمی از خالق نداری.

خاطره‌بازی با عارف و ابی | آخرین اجرایی که در دوبی داشتیم عارف را دعوت کردند بیاید. ردیف اول نشسته بود ولی خیلی غریب بود توی آن جمع. به محمد رحمانیان گفتم امشب اجرا را تقدیم کنیم به عارف. نمایش تمام شد نوت پد رایگان رحمانیان گفت امشب اجرایمان را تقدیم می‌کنیم به سلطان قلب‌ها. دیدم اشکش سرازیر شد. دعوتش کردیم بالا و بعد هم بردیمش پشت صحنه. گفت آقای پرستویی می‌شود خواهش کنم یک عکس باهم بگیریم. گفتم شرمنده‌ام. دیدم حالش بد شد. گفتم می‌دانی چرا؟ قول می‌دهی این عکس را به من بدهی ببرم ایران پز بدهم؟ گفت من می‌خواهم  با این عکس بروم کری بخوانم برای ابی. چون ابی صبحش از یک بعدازظهر به بعد شروع می‌شود. از خواب که بیدار می‌شود فیلم «مارمولک» را می‌گذارد و زندگی‌اش را می‌کند اما ای دیالوگ‌ها در فضا می‌چرخد می‌خواهم ببرم بگویم من با خودش عکس گرفتم. گفتم خواهش می‌کنم کاری کن من باهاش حرف بزنم. یک‌بار که در خیابان نوفل‌لوشاتوی تهران قدم می‌زدم، دیدم یکی پیغام گذاشت گفت من ابی هستم. همان موقع نشستم لب جوب 45 دقیقه با او صحبت کردم.

برنامه «اکنون» به تهیه‌کنندگی محمئرضا رضائیان با میزبانی سروش صحت هر هفته سه‌شنبه‌ها به شکل اختصاصی از پلتفرم «فیلیمو» منتشر می‌شود.

پست های مشابه :

بازیگرانی که از سال ۱۴۰۰ به بعد فیلمی از آن‌ها در مقام کارگردان روی پرده رفت | لذت کارگردانی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دیدگاه *

نام *

ایمیل *

وب‌ سایت

خاطره‌بازی با سریال «روزگار قریب» پس از 19 سال در شبکه آی‌فیلم | کیانوش عیاری و خلق یک پرتره جذاب و دیدنی از دکتر قریب

طرح از :شبنم رضوانی

یکی از مهم‌ترین سریال‌هایی که در رابطه با زندگی یکی از مفاخر ایرانی ساخته شده، «روزگار قریب» کیانوش عیاری است؛ سریالی خوش‌ساخت که هنوز هم پس از سال‌ها چیزی از ارزش‌هایش کم نشده است. عیاری با این سریال، دکتر محمد قریب را در ذهن مردم جاودانه کرد. «روزگار قریب»، یکی از درخشان‌ترین آثار کیانوش عیاری است و حتی می‌توان عنوان بهترین اثر کارنامه‌ را برای آن در نظر گرفت. شبکه آی‌فیلم پس از 19 سال، مجددا بازپخش «روزگار قریب» را روی آنتن برده است.

به گزارش فیلم‌نیوز، شبکه آی‌فیلم از اول آذر بازپخش سریال «روزگار قریب» را روی آنتن فرستاده است. این سریال هر روز ساعت 16 و 12 شب پخش می‌شود.

تا پیش از اینکه کیانوش عیاری سریال «روزگار قریب» را کارگردانی کند، دکتر محمد قریب برای خیلی‌ها یک اسم بود روی تابلو یک خیابان. بعد از سریال این نام معنای دیگری پیدا کرد و خیلی‌ها دانستند طبیب معاصر کشورمان برای چه به چنین جایگاهی رسیده است. دکتر محمد قریب، از اولین پزشکان متخصص طب اطفال و بنیان‌گذار دانش نوین پزشکی کودکان در ایران بود و کمک بسیار مهمی به طب کودکان کرد.

عیاری در این سریال زندگی دکتر قریب را از سال 1295 همزمان با شروع تحصیلات ابتدایی‌اش تا سال 1353 که زمان درگذشت Notepad رایگان اوست روایت می‌کند. بخش مهمی از ماجراهای سریال به دوران کودکی این پزشک در ارتباط با پدر، حکیم و بچه‌های هم‌سن‌وسالش برمی‌گردد. به واسطه اتفاق‌هایی که در کودکی‌اش رخ می‌دهد با شخصیتی به اسم لطفعلی، شاگرد گیج و شیرین‌مغز حکیم روستا با بازی زنده‌یاد حسین پناهی آشنا می‌شود. از آنجایی که لطفعلی کارش را درست انجام نمی‌دهد محمد تیزهوشی و استعدادش را در یادگیری اصول اولیه پزشکی بیشتر به حکیم نشان می‌دهد و همین مقدمه‌ای می‌شود برای علاقه‌مندی‌اش به پزشکی و بخصوص پزشکی اطفال.

داستان در زمان بیماری دکتر قریب روایت می‌شود و ما به مرور زمان با خاطرات دکتر روی تخت بیمارستان به دوران کودکی می‌رویم و رفته رفته اتفاق‌های زندگی‌اش را تا بزرگسالی مرور می‌کنیم؛ اتفاق‌هایی مثل قحطی و جنگ جهانی دوم و کودتا و …

کیانوش عیاری به‌جای روایت سر راست داستان دکتر قریب، سراغ اتفاق‌های مهمی که در زندگی او رخ داده رفت و به نوعی دست به بازنمایی تصویری خاطراتش زد. پنج بازیگر نقش‌های کودکی تا میانسالی او را بازی کردند که ناصر هاشمی و مهدی هاشمی بازیگران دوره‌های جوانی و میانسالی دکتر قریب بیشتر در ذهن‌ها مانده‌اند.

علاوه بر مهدی و ناصر هاشمی، آفرین عبیسی، رضا کیانیان، حسین پناهی، رضا بهبودی و … از بازیگران این سریال هستند.

پست های مشابه :

روایت کارگردان سریال «خونسرد» و «برتا» از تغییر بازیگر نقش امیرعلی | پای پدرام شریفی شکست؛ حقیقت‌دوست آمد

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دیدگاه *

نام *

ایمیل *

وب‌ سایت